The Quiet Musings

‘Stranger Things’ takes you back to the 80’s

- July 28th, 2016 -

Illustrated VHS cover.

Netflix latest show, Stranger Things, is a classic 80’s throwback show. A mix of The Goonies and Poltergeist. The cinematography makes it seem it was even filmed in the 80’s. No fancy CGI effects or anything, at least not that it was obvious. From what I read even the sound is like you are watching it on a VHS tape. Remember video cassettes? That thing you needed to rewind before you could see the movie?

The peculiarity of the 80’s style intro screen at the beginning of each episode, in this modern age, is a breath of fresh air. The theme music is also pure vintage 80’s from what I have read.

Stranger Things has a strong cast starting with Winona Ryder, all grown up and mature. This is the show that can relaunch her career. The kids are excellent actors, nothing like these Disney or Nickelodeon kids that seem to be on a sugar high all day long.

Millie Bobby Brown 12 years old and already destined to be one of the greatest. She plays “Eleven” or “El” as Mike names her. She doesn’t have many lines but oh man she can act. Her facial expression tells every emotion. There are many adult actors in Hollywood that aren’t even half as good as her. She really brought that extra punch to Stranger Things.

The show is 8 episodes long, each episode is about 48 minutes including the intro. Every episode is so good that before I knew it I was done watching it in two days. Half away the season it was pass midnight and I was sitting in my dark living room with hands before my eyes watching the scary parts.

I also enjoyed the though Chief of Police, Hopper. No beating around the bush with him, he’ll just sucker punch someone out cold and move on to get things done. Modern cops on TV shows are all about the red tape and following protocols. Not in Hawkins, Indiana circa 1983.


Mornings are for coffee and contemplation.Chief Hopper, Stranger Things

Beside that the show is obviously set in the 80’s, details that we don’t stop to think about makes the show even greater. Like, when the kids have a pressing science question, no one whips out a smartphone to Google it. There isn’t any computer around let alone internet. Instead Dustin picks up the phone and calls his science teacher at 10 p.m. to ask a question and have him explain the answer to him to a T. When his teacher ask why he wants to know this info at night, Dustin answers: Fun.

Animation Chapter One

I’ll stop here before I spoil you. If you love or even like 80’s classics you really should watch Stranger Things. Don’t skip it!

De hypocrisie van Aruba

- July 6th, 2016 -

Hooiberg photo overlayed with no signal TV screen

Zestien jaar woon ik al in Nederland. Ik beschouw mezelf helemaal ingeburgerd als Nederlander. Altijd netjes op tijd, meestal zelfs te vroeg, afspraken maken voor sociale gelegenheden in plaatst van last minute even langs gaan bij iemand. Voor je het weet spreek je ff plat Nederlands en gaan we lekkuh even vrijdag middag borrelen na werk. Behalve mijn “Antillaanse” accent, de pica di papaya van Madame Jeanette in mijn koelkast en mijn shirt van Bula, verraad niet veel dat ik Arubaans ben.

Maar een Arubaan ben ik, ik hou van mijn eiland en ik huil van binnen van wat er van mijn eiland is geworden. Wegens verschillende redenen, buiten mijn macht om, kan ik niet terug emigreren om bij te dragen aan een beter toekomst en soms denk ik, heeft het nog wel zin? Als je eenmaal uit Aruba bent, de wijde wereld in, dan pas zie je hoe klein het leven op Aruba is. Het is zijn eigen kleine wereld die voorbij gaat aan de rest van de wereld. Terwijl de westerse wereld hard streeft naar economische en mensenrechten vooruitgang, loopt Aruba een halve eeuw achter. De nieuwe opgeleide generatie die terug gaat krijgt bijna geen voet tussen de deur en sommige kiezen om niet terug te gaan omdat de kansen op Aruba zo klein zijn.

Aruba is een wannabe eiland geworden. Green en klimaat bewust, maar dan wel met een olieraffinaderij en zonder blinken een natuurreservaat wegvagen voor het zoveelste hotel. Flink lobbyen zodat Nederland een zetel krijgt bij de Verenigde Naties, dé wereldorganisatie voor mensenrechten en dan in dezelfde adem geen gelijke rechten gunnen aan zijn eigen bevolking.

Het jaar is 2016 en de regering gaat eindelijk de wet Geregistreerd Partnerschap voor hetero’s en homo’s behandelen. Een al lang gepasseerd station. Terwijl de meeste westerse landen en zelf de sterk religieuze Ierland tot recent Colombia, 1 voor 1 op snelle tempo gewoon gelijke huwelijksrechten invoeren, gaat Aruba nu met veel tegenwerkende kracht en zelf met haat deze wet die al bestemd is tot verdoemenis behandelen.

De dagen dat de kerk vol was op zondag behoren tot het verleden. Afgaande van het aantal scheidingen, buitenhuwelijks affaire’s, buitenechtelijke kinderen, samenwonen zonder getrouwd te zijn en om maar te zwijgen over het grootschalig kindermisbruik waar niks tegen gedaan wordt is men al lang het woord van God vergeten.

Dat is totdat men zijn medemens in de naam van God gaat veroordelen om verliefd te zijn op iemand van hetzelfde geslacht. En om met zijn partner wettelijk te willen trouwen om te kunnen genieten van dezelfde rechten als zijn hetero medemens.

Dan is plotseling iedereen vroom, hun lievelingsboek de bijbel (en vergeten even voor het gemak dat Jesus duidelijk zegt om je medemens lief te hebben en anderen niet te veroordelen), zelfs de Paus zijn recente standpunt hierover gaat aan hun voorbij en hangt men de moraliteit op, gebaseerd op ongefundeerde feiten. Want o wee twee mannen of twee vrouwen met elkaar volgens de wet mogen trouwen. Men gaat op social media, de radio en in kerken hun homofobie verspreiden. Want dat is het, keihard homofobie.

Het gaat hier om gelijke mensenrechten. Het recht om volgens de wet te trouwen. Zodat ze onder andere elkaar kunnen bijstaan tijdens ziekte en voor elkaar kunnen zorgen zelfs als de dood hen scheidt. Het heeft geen enkel effect op een ander mens als twee vrouwen of mannen voor de raad met elkaar willen trouwen. De zon gaat nog op, je staat nog steeds op om te gaan werken, je betaalt nog steeds belasting (of niet) en je sopi di carni smaakt nog steeds hetzelfde.

Laat het oordelen aan God over. Voor zover ik weet heeft Jesus nooit aan zijn volgelingen gevraagd om anderen te vervolgen en te veroordelen. Wil je een goede Katholico zijn? Begin bij jezelf.